Caritas Diecezji Drohiczyńskiej

Kolonie dla dzieci i młodzieży polonijnej w Sokołowie Podlaskim

Od 15 lipca 2018r. w Domu Miłosierdzia im. Jana Pawła II w Sokołowie Podlaskim gościmy dzieci i młodzież z Ukrainy. Wyjazdy organizuje Caritas Diecezji Drohiczyńskiej. Współpraca z Caritas została zapoczątkowana przez ks. Józefa Kosteckiego, byłego proboszcza parafii w Emilczynie, który studiował w drohiczyńskim Seminarium Duchownym. W tym roku do Sokołowa przyjechało 45 osób z obwodu żytomierskiego na Ukrainie, skupionych wokół  Kulturalno-Oświatowego Towarzystwa Polaków w niewielkim mieście Emilczyn. Towarzystwo prowadzi działalność kulturalno-oświatową oraz  naukę języka polskiego.

 

Obecność dzieci i młodzieży  jest możliwa dzięki pomocy Senatu Rzeczpospolitej Polskiej – w ramach realizacji zadania publicznego w zakresie opieki nad Polonią  i Polakami za granicą pod tytułem „POLSKA – jak dobrze tu być….” i działaniom ks. bpa Antoniego Dydycza oraz wsparciu ze strony Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie działającemu przy Episkopacie Polski. Wyjazdy organizuje Caritas Diecezji Drohiczyńskiej. 

 

Wypocznek dzieci i młodzieży zapoczątkowano Mszą Świętą odprawioną w intencji przybyłych kolonistów przez ks.dr Łukasza Gołębiewskiego – Dyrektora Caritas Diecezji Drohiczyńskiej , homilię wygłosił bp Antoni Dydycz. We Mszy Świętej uczestniczyła Pani Marszałek Senatu Maria Koc oraz senator Waldemar Kraska.

 

Dzieci i młodzież uczestniczą  w lekcjach języka polskiego, warsztatach dietetycznych oraz kulinarnych , które miały na celu rozwijanie zainteresowań i umiejętności kulinarnych uczestników, kształtowanie poczucia estetyki przygotowywania i podawania posiłku, rozwijanie sprawności manualnych, kształtowanie umiejętności współpracy z grupą. W ramach zajęć sportowych przygotowano dla dzieci Spartakiadę, a także wycieczki po Sokołowie Podlaskim, Warszawie, Ciechanowcu i Białowieży. W Warszawie dzieci razem z wychowawcami zwiedziły Zamek Królewski, Starówkę oraz Muzeum Narodowe. W Białowieży dzieci miały okazję zobaczyć liczne gatunki zwierząt w Białowieskim Parku Narodowym. Oprócz tego poznawały i podziwiały najstarsze dęby spacerując po Szlaku Dębów Królewskim i Książąt Litewskich. W Ciechanowcu zwiedziły Skansen Wsi Polskiej, Muzeum Rolnictwa. W skansenie miały możliwość uczestnictwa  w warsztatach zanikających dziś zawodów „ Od ziarenka do chleba”, obróbki ziarna , warsztatach kowalstwa. Poza tym dzieci brały udział w „żywej lekcji historii” dotyczącej Cukrowni w Sokołowie Podlaskim.

 

Dla dzieci i młodzieży przygotowano naukę tańca towarzyskiego, konkursy „Mam talent”, plastyczne itp. Uczestniczyły również w warsztatach decoupage przyczyniających się do pobudzenia kreatywności, zamiłowania do sztuki, poczucia dobrego smaku. Warszaty miały na celu umiejętności manualne.

 

Część uczestników tegorocznego wypoczynku przyjechała do ojczyzny swoich przodków po raz pierwszy. Ten pobyt jest dla nich bardzo ważny, tym bardziej że jak stwierdziła p. Ludmiła: „Na Ukrainie jesteśmy Polakami, a w Polsce – Ukraińcami. Jak między niebem a ziemią zawieszeni…”.

 

Przed rozbiorami Żytomierszczyzna znajdowała się w granicach Rzeczypospolitej. Po pokoju ryskim w 1921 r. pozostała w ZSRR. Losy tamtejszych Polaków były dramatyczne, w 1936 r. wielu zesłano do Kazachstanu i na Syberię, wielu zginęło. Kościoły zamknięto na długie lata. Język polski przetrwał dzięki wierze katolickiej: „Babcie uczyły modlitw, pieśni”.

 

Od 1999 r. w Emilczynie, dzięki Ośrodkowi Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą, jest możliwość nauki języka polskiego. Obecna sobotnio-niedzielna szkółka przy Towarzystwie Polaków działa od 2008 r. Wielu jej absolwentów studiuje w Polsce. Lekcje odbywają się w dobrze wyposażonym Domu Polskim, zakupionym przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” w 2001 r. Pochodząca z Drohiczyna Honorata Mięsak uczy nie tylko języka polskiego, a także historii i geografii Polski, wiedzy o kulturze i tradycjach polskich. W szkole są obchodzone uroczystości narodowe i okolicznościowe, na które są zapraszani przedstawiciele władz lokalnych, są organizowane konkursy, wycieczki, konferencje naukowe. Ma to kształtować w polskiej młodzieży z Ukrainy chęć powrotu, czy pozostawania w kraju lat dziecinnych.